مقاله 1. دوره سوم، شماره 25، دی 1396

دانلود اصل مقاله

نویسندگان:

صدیقه رحیمی1

 

1- کارشناسی­ ارشد مطالعات منطقه‌­ای گرایش خاورمیانه، دانشکده روابط بین­‌الملل وزارت امور خارجه

 

چکیده

جمهوری اسلامی ایران بعنوان یک قدرت و بازیگر تأثیرگذار در منطقه خاورمیانه همواره از جایگاه بالایی برخوردار بوده است. سیاست اعلامی و اعلانی ایران همواره مبتنی بر ایجاد یک نظم منطقه­‌ای پایدار در این منطقه پرآشوب و بی‌­ثبات بوده است. با پیروزی حسن روحانی در خرداد 1394 بعنوان یازدهمین رئیس‌جمهور و به ثمر رسیدن توافق هسته­‌ای تحت عنوان برجام، سیاست خارجی ایران نیز با بازگشت به سیاست تنش­‌زدایی و بازیابی به شکل تکاملی آن یعنی تعامل سازنده، متفاوت از گذشته به دنبال ایجاد نظم پایدار منطقه‌­ای در این گستره جغرافیایی پرآشوب جهان یعنی خاورمیانه برآمد که تداوم مولفه­‌های گذشته با همراهی شرایط جدید منطقه‌­ای- جهانی و توافق برجام را تجربه می‌­کرد. در این چارچوب، پرسش اصلی پژوهش بر این مبنا خواهد بود که؛ رویکرد سیاست خارجی ایران نسبت به نظم منطقه‌­ای خاورمیانه در دوران پسابرجام چگونه خواهد بود؟ فرضیه اصلی پژوهش نیز به دنبال پاسخ به پرسش اصلی اینگونه است که، جمهوری اسلامی ایران در دوران پسابرجام با رویکرد مبتنی بر تنش­‌زدایی و تعامل سازنده، سیاست نظم منطقه‌­ای پایدار در چارچوب نظم­‌سازی تعاملی را در پیش می‌­گیرد.

 

واژگان کلیدی: نظم منطقه­ای، سیاست خارجی ایران، دولت یازدهم، تنش­زدایی، تعامل سازنده

 

 

 

Foreign Policy of Islamic Republic of Iran in the Middle East with Emphasis on the Post Barjam Era

 

Article 1. Vol.3. No.25. January 2018

 

Authors:

Sedigheh Rahimi

 

Abstract

Islamic republic of Iran as a power and an influential actor in the middle east region always has enjoyed from high position announcement policy and the declaration of Iran always was based on creating a sustainable regional order in this tumultuous and unstable area. with the victory of Hassan Rouhani in June 1394 as the eleventh president and to score nuclear agreement under the titleBarjam,Iranian foreign policy also by returning to détente policy and retrieve to its evolutionary form that's mean interaction, different from the past looking for create the regional sustainable order in this tumultuous geographic range of ​​the world that's mean the middle east who would experience continuity of past components with the accompaniment new regional-global conditions and make an agreement Barjam. in this framework, the main research question it will be based on this that; how will be Iranian foreign policy approach relative to the regional order of the middle east in the post Barjam era? The main hypothesis of the research is also looking for to answer the main question is this that, Islamic republic of Iran in the post Barjam era with an approach based on détente and constructive interaction, goes ahead sustainable regional order politics in the framework of interactive ordering.

 

Keywords: Regional Order, Iran's Foreign Policy, The Eleventh Government, Détente, Interaction