مقاله 9. دوره دوم، شماره 23، آبان 1396

دانلود اصل مقاله

نویسندگان:

زیبا وردی پسندی1

 

1- کارشناسی­‌ارشد تاریخ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

 

چکیده

یکی از عناصر مهم در داستان­‌نویسی شخصیت است که در واقع عامل طرح داستان می‌­باشد. نویسنده با خلق شخصیت­‌ها و بازگو کردن اعمال و رفتاری که از آنها سر می­‌زند، در واقع اثری می­‌آفریند که خواننده آن را عینی و ذهنی تصور کرده و با آن رابطه برقرار می­‌کند. و این رابطه تا انتهای داستان با خواننده همراه است. این شخصیت‌­پردازی در واقع با تمایلات، افکار و اندیشه نویسنده ارتباط مستقیم دارد و خواننده در طول داستان به نوعی با نویسنده و عقایدش در ارتباط است. محمود دولت‌­آبادی از نویسندگان رئالیست ایران است، آثار رئالیستی وی در واقع الگوی واقعی روزگار خودش می­‌باشد علاوه بر این، خلق شخصیت­‌های متعدد در آثارش آنها را منبع خوبی برای مطالعه قرار داده است؛ از جمله آثار وی می­توان به رمان داستانی جای خالی سلوچ اشاره کرد. این پژوهش سعی کرده است علاوه بر اینکه تعدد و تنوع شخصیت­ها و شیوه شخصیت­‌پردازی را مورد مطالعه و بررسی قرار دهد و به این امر مهم نیز بپردازد که انتخاب شخصیت و شیوه پردازش به آنها تا چه حد در موفقیت این رمان نقش داشته است. شخصیت­‌های این کتاب تنها ایستا و راکد نمی‌­باشد بلکه به فراخور حال و مقام تغییر کرده و پویا می­‌شوند. روای داستان در شخصیت‌­پردازی هم از شیوه مستقیم (که همان شناخت شخصیت­ها توسط نویسنده است) و هم از شیوه غیرمستقیم (از طریق گفتار و کردار شخصیت­ها) استفاده کرده است.

 

واژگان کلیدی: شخصیت، شخصیت­پردازی، جای خالی سلوچ، محمود دولت­آبادی.